Αγαπητό μου ημερολόγιο(σε ξέχασα)

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Έτσι που για ακόμα μια φορά έτρωγα την μπουγατσούλα μου σκεφτόμουν ότι άλλη μία μέρα απογοήτευσης θα με βρει.

Χθες με πήρε η Βάσια και άκυρο το ταξιδάκι που θα πήγαινα την Πέμπτη να την βρω στην Αθήνα. Το Σάββατο θα πηγαίναμε στην Θεσσαλόνικα και θα περνούσαμε τέλεια με τα υπόλοιπα παιδιά. Φρίκηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη!!!!! Ουααααααααααααααααααααααα

Πόσο πολύ περίμενα αυτό το ταξίδι. Να ξεφύγω λίγο. Πφφφφφφφφφφ…. Τι θα κάνω τώρα μου λες?

Εκεί μου μετρούσα τις μέρες,τις ώρες… κανονίζαμε που θα πηγαίναμε κάθε μέρα, θα πηγαίναμε και μπουζούκια να τα σπάσουμε…(είχαμε κάνει καλό κομπόδεμα για αυτόν τον λόγο)

Όλα μου τα όνειρα γκρεμίστικαν….το ταξίδι αναβλήθηκε για αόριστο χρόνο. Έτσι που την άκουσα θα ξεμπερδέψει σε 1,5 μήνα περίπου.. Θα το σκοτώσω το αφεντικό τηςςςςςςςςςςςςςςςςς!!!!!!!!(νεύρα)

Α, χθες πέτυχα στον δρόμο τον Άρη, κοιταχτήκαμε, και είπαμε ένα σκέτο γεια ο ένας με τον άλλον. Μου χάρισε ένα γλυκό χαμόγελο σα να μην έχει τίποτα άσχημο για μένα να σκεφτεί. Ότι με βλέπει σαν μια γλυκιά ανάμνηση. Και αμέσως εγώ μελαγχόλησα για κανά 2ωρο με την σκέψη μήπως είναι λάθος που είμαστε χωριστά και άλλες τέτοιες ανασφαλείς σκέψεις?

Κάποτε πίστευα τα απίστευτα για εμένα και για κείνον μόνο που εμείς τα σκ@τώσαμε ή πραγματικά εγώ τα έβλεπα τόσο σπάνια μέσα από τα ροζ γυαλιά μου. (λες και αυτό δεν το κάνουμε όλες οι γυναίκες….)

Φοβάμαι ότι δεν τον έχω ξεπεράσει ακόμα..

Γι’αυτό θα βγω την Παρασκευή να πιω να ξεχάσω και για το ταξίδι που δεν ταξίδεψε.. και για τον Άρη που δεν αρίστευσε!!!

Αγαπητό μου ημερολόγιο

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα φεύγει ο Άρης για Πάτρα και ίσως αργότερα βρεθούμε για να τον χαιρετήσω. Δεν ξέρω βέβαια πως θα είναι η συνάντηση μας μετά από τον τελευταίο μας καβγά.

Αν πάλι δεν βρεθούμε θα μιλήσουμε ξανά μονάχα απ’το τηλ.. Δεν ξέρω και ποια μέρα ακριβώς θα γυρίσει.

Πάντως είμαι πάρα πολύ προβληματισμένη.

Λένε πως αν ραγίσει το γυαλί δεν ξανακολλάει.

Αυτό πιστεύω πως έγινε με εμένα και τον Άρη. Έχω αρχίσει πλέον και πιστεύω πως μαζί του δεν θα ζήσω αυτό που πάντα ονειρευόμουν. Γιατί πολλές φορές τα όνειρα μας απέχουν αρκετά από αυτά που δημιουργούμε γύρω μας με τις πράξεις μας.

Υπάρχει και αυτό το απόφθεγμα που λέει ..μμμμ δεν το θυμάμαι πως το λένε ακριβώς αλλά το νόημα του είναι ότι να κοιτάς εκεί που θες να πας και όχι αλλού. Δεν έχει σημασία μόνο να θέλουμε κάτι και να το ονειρευόμαστε αλλά και αν προσπαθούμε να το κάνουμε πραγματικότητα. Και με ποιον τρόπο.

Εγώ πάντως πιστεύω ότι τελικά άλλα θα ήθελα να μου συμβούν αλλά με τις πράξεις μου άλλα ζω.

Μα είναι τόσο δύσκολο πια να εστιάσουμε στα πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους και έτσι σιγά σιγά να τα προσεγγίσουμε? Γιατί να είναι τόσο ακατόρθωτο να νιώσουμε γεμάτοι και την αίσθηση ικανοποίησης?

Πάντα θα υπάρχει αυτή η μικρή τυραννία? Πάντα θα θέλουμε κάτι παραπάνω, κάτι λιγότερο? Και γιατί να συμβαίνει αυτό και γιατί να μην κάτσουμε να απολαύσουμε όλαααα αυτάα που μας περικυκλώνουν?

Η ζωή είναι το ίδιο υπέροχη για όλους μας και όμως ο καθένας μας περνάει καλά σε διαφορετικό βαθμό.

Πάντως είναι φορές που νιώθω απογοήτευση γιατί μου φαίνεται δύσκολο να τα βάλω όλα τα πράγματα σε μια σειρά.

:/

Αγαπητό μου ημερολόγιο

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Έχω ξενερώσει τα μάλα!Απογοητεύτηκα εντελώς με τον Άρη. Άλλο Άρη αγάπησα και με άλλο Άρη βρίσκομαι τώρα. Δεν μπορώ να το πιστέψω πόσο άλλαξε και πως έγινε. Πω πω εντελώς εγωιστής, ξεροκέφαλος… και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Δυστυχώς βέβαια πιστεύω ότι έγινε έτσι λόγω του ότι κατά βάθος έχει κουραστεί με την σχέση μας και με αυτόν τον τρόπο το εκφράζει. Δείχνει την δυσαρέσκεια του, την αρνητικότητα του και την μη συνεργασία του.

Ευτυχώς όμως αύριο πετάει με το αεροπλάνο για Πάτρα και έτσι ίσως αποφορτιστεί η κατάσταση και να δούμε αν θέλουμε πραγματικά να είμαστε μαζί ή όχι. Αν και το μεγαλύτερο πρόβλημα το βλέπω σε εκείνον και όχι σε μένα.

Έχει καταντήσει αηδία αυτό το πράγμα, είμαστε μαζί 3 χρόνια και η κατάσταση είναι εντελώς στο φλου. Δεν υπάρχει καμία σταθερότητα.

Μήπως συμβαίνει κάτι άλλο αγαπητό μου ημερολόγιο?

Μήπως υπάρχει και κάποια άλλη στο μυαλό του και έχει γίνει έτσι?

Πάντως πολλές φορές σκέφτομαι ότι θα ήθελα να τελειώσει το πράγμα εδώ μιας και δεν το βλέπω να προχωράει και το μόνο που περνάνε είναι τα χρόνια.

Και τελικά ίσως ο μόνος τρόπος για να ξεκολλήσω επιτέλους θα είναι να αρχίσει να με ενδιαφέρει κάποιος άλλος. Και το θέμα είναι ότι πιστεύω ότι όλο και από κάπου θα ξεπηδήσει κάποιος που ίσως με πολιορκήσει και μετά θα έχουμε άλλα μπερδέματα.

Και που ξέρω εγώ τι θα κάνει αύριο στην Πάτρα αγαπητό μου ημερολόγιο? Έχω χάσει πια και την εμπιστοσύνη μου σε αυτόν και πολλά άλλα……δυστυχώς.

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα η μέρα μου ήταν λίγο περίεργη..Ξύπνησα όπως πάντα λίγο καθυστερημένα, χωρίς καθόλου κέφι για να πάω στην δουλειά μου,και παρόλο που σκεφτόμουν να πάρω άδεια για κάποιες μέρες δεν πήρα γιατί μάλλον περιμένω έναν πιο σημαντικό λόγο για να πάρω.

Στο γραφείο που όρεξη για δουλειά,ψυχολογία λίγο πεσμένη,διάφοροι προβληματισμοί να στριφογυρίζουν στο μυαλό μου και είμαι στο τσακ να βρω μια πρόφαση και να φύγω.

Τελικά παίρνω στο τηλ. την θεία μου την Βασιλική για να μιλήσουμε λίγο να μου ανέβει το ηθικό,και πράγματι έτσι έγινε. Τελικά πέρασε και η ώρα τέλειωσα επιτέλους από την δουλειά και πήγα να δω τον Άρη στο σπίτι του. Δεν ήταν και από τις καλύτερες συναντήσεις μας μπορώ να πω και έπειτα όταν έφευγα κανονίσαμε να βρεθούμε το βραδάκι να πάμε βολτίτσα!!

Τι σπαστικό τώρα που καλοκαίριασε να πρέπει να πηγαίνω από νωρίς νωρίς για ύπνο!

Όλοι πάνε για βόλτες και ποτάκια στην παραλία και εγώ να μην μπορώ να το ξενυχτήσω..φτουυυυυυ!!!

Γιατί αγαπητό μου ημερολόγιο να μην ήμουν τίποτα εκπαιδευτικός στο δημόσιο και τώρα να έκανα για 2 ολόκληρους μήνες διακοπούλες???????

Το πρώτο μου Post!

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Χαλαρώστε!Στο πρώτο μου ποστ δεν θα ξεκινήσω με γκρίνιες!Αυτό θα το κάνω στην πορεία!

Απλά μόνο με καλωσορίζω στην wordpress, στο καινούριο μου μπλογκ που αυτό θα με φιλοξενεί στο εξής και ελπίζω να απολαύσετε τα ποστ μου!

Μμμμ, αυτά μάλλον για αρχή…Σιγά σιγά θα σας τα πω όλα με το Νι και με το Σίγμα!

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!